سعادت این زیارت هر ساله برایمان عادت شده است. هر سال همین جا، دل به قبله و قلب تهران می سپاریم تا سید الکریم دستمان را دخیل ضریح سیدالشهداء کند از اینجا و زیر پر و بالمان را بگیرد تا بال و پر بگیریم و یک سال دیگر در آسمان مهر هشتم پرواز کنیم.
دیشب اما آسمان انگار صاف تر بود و دل هایمان آسمانی تر و چشم هایمان بارانی تر از همیشه. دیشب انگار همه چیز عجیب تر بود. انگار در رواق های تو در توی حرم امام رضا ع رو به گنبد امام حسین ع نشسته بودیم.
همین طور که داریم با هم بزرگ تر می شویم انگار آماده تر هم می شویم برای آن اتفاق بزرگ. برای روز مهمی که همگی از اول تا آخر جمع بشویم گرد قبله آرزوهایمان که بر کعبه تکیه زده است و گرداگردش بگردیم و عاشقی کنیم…
